Aandacht geven

Ik hou van reizen. Zo was ik in Syrië, voordat daar de oorlog uitbrak. En onlangs nog in Japan. Tijdens zulke reizen moet je weleens de weg vragen. Het is zó fijn als mensen dan echt hun best doen om je te helpen. Dat ze de tijd voor je nemen en soms zelfs met je meelopen om er zeker van te zijn dat je niet verdwaalt – ook al waren ze eigenlijk op weg naar hun werk of een afspraak.

Jetske van den Elsen (1972) maakt sinds 2000 programma’s bij de KRO-NCRV. Ze presenteert samen met mr. John Reid De Rijdende Rechter. Eerder maakte ze De BZT Show, Achter de voordeur en NL Test. Daarnaast was ze jarenlang kidsambassadeur voor War Child.

In Nederland zijn we nogal gehaast. Alles moet vlug, vlug, vlug. Daardoor nemen we vaak te weinig tijd om mensen te helpen die ons aanschieten. Of om zelfs maar naar hen te luisteren. Terwijl iedereen het prettig vindt om aandacht te krijgen. Gehoord en gezien te worden. We mogen elkaar die aandacht best wat meer geven. Ik probeer dat zelf zo veel mogelijk te doen. Zowel privé als in mijn werk. Als presentatrice van De Rijdende Rechter spreek ik met buren die een geschil met elkaar hebben. Over de plek van een schutting bijvoorbeeld. Of over verbouwingslawaai. Rechter John Reid pluist dit soort geschillen juridisch uit, terwijl ik de partijen hun verhaal laat vertellen.

Mijn moeder zei vroeger: ‘Vráág het gewoon als je iets wilt weten.’ Dat advies volg ik nog altijd op. En ik probeer goed te luisteren. Want wat een oude NCRV-commercial stelt, is waar: als je écht naar elkaar luistert, hoor je zoveel meer. Vaak blijkt het werkelijke probleem tussen buren bijvoorbeeld niet zozeer die schutting of verbouwing, maar gebrek aan aandacht. Van beide kanten. Zo bleek een dame het eigenlijk vooral vervelend te vinden dat haar nieuwe buurvrouw zich nooit was komen voorstellen. Maar dat uitte ze pas in ons programma.

Dit zijn leerzame situaties – ook voor mijzelf. Toen mijn vriend en ik een huis kochten, stelden we ons eerst voor aan onze buren. We bereidden hen voor op verbouwingslawaai. En we brachten hen af en toe wijn en taart, vanwege het ongemak. Prettig samenleven, wisten we, begint met aandacht. En die insteek pakt nog altijd heel goed uit.