Aansluiting 18-/18+ moet beter

Achttien jaar worden, is niet voor alle jongeren een feestje. Zo zijn er 9.000 zwerfjongeren in ons land die vanaf dat moment niet meer automatisch kunnen terugvallen op hulp. Hoe kunnen we ze daarop beter voorbereiden en ze ondersteunen?

Voorbeelden hard nodig

In november verscheen de gids Aansluiting 18-/18+. De talloze voorbeelden hierin kunnen organisaties en gemeenten inspireren tot andere aanpakken. Die kunnen helpen voorkomen dat kwetsbare jongeren tussen wal en schip vallen. Dat is hard nodig, zo blijkt uit deze gids van initiatiefnemers Fietje Schelling, Thijs Janssen en Léon van Lier.

Geen recht meer op zorg

De initiatiefnemers voorzien forse problemen bij deze jongeren. Jaarlijks stoppen ongeveer 6.000 beschermingsmaatregelen (ondertoezichtstellingen) van kwetsbare jongeren, als zij 18 jaar worden. Omdat zij gedwongen hulp hebben gehad, willen deze jongeren vanaf dat moment vaak geen vervolghulp. Ook al zouden ze die wel kunnen gebruiken. Ze krijgen daardoor niet meer de begeleiding en hulp die juist zo nodig is.

Weer door de molen

Er zijn meer zorgen. Weliswaar kunnen jongeren die de jeugdzorg verlaten als ze 18 jaar worden, binnen een halfjaar met een zorgvraag terugkomen bij de instelling die hen geholpen heeft. Maar komen ze wat later, dan is dit niet meer mogelijk, en moeten ze zich melden bij het WMO-loket. Daar moeten ze vervolgens weer door de hele molen om te kijken welke hulp ingezet kan worden.

Knelpunten aanpakken

De gids geeft voorbeelden van hoe het beter kan. Een van de voorbeelden is een experiment van Van de Straat, waarvan Kansfonds de financier is. In dat experiment wordt een groep jongeren een jaar lang gevolgd. Gekeken wordt waar ze tegenaan lopen. De knelpunten die ze tegenkomen, worden direct aangepakt.

Bekijk de gids Aansluiting 18-/18+