Fonds Franciscus: helpen waar geen helper is.

Mensen die tussen wal en schip zijn geraakt. Die nog amper worden gezien of gehoord. Terwijl ze vaak zoveel te vertellen hebben. Speciaal voor hen zijn er inloophuizen; laagdrempelige ontmoetingsplekken waar vrijwilligers hen een luisterend oor bieden en de gelegenheid geven om op verhaal te komen. Nog wel… want inloophuizen verkeren in nood. Met hulp van Fonds Franciscus, een initiatief van Kansfonds, houden zij hun deuren open.

Vereenzaamde ouderen, mensen zonder verblijfsvergunning of daklozen. Inloophuizen trekken bezoekers met allerlei problemen. Ze hebben één ding gemeen: ze hebben geen helper en kunnen nergens terecht. Terwijl ze juist zo graag willen. Het aantal mensen dat gebruikmaakt van inloophuizen groeit. Ze vallen buiten de reguliere mogelijkheden voor opvang of zorg. Bij inloophuizen is iedereen welkom, ongeacht zijn of haar hulpvraag. Iedere bezoeker wordt serieus genomen en begeleid.

Er zijn meer dan tweehonderd inloophuizen -veelal met een christelijke achtergrond- in steden, dorpen, buurten en wijken. Een groot deel van deze inloophuizen verkeert in financiële nood. Hierdoor lopen mensen het risico hun laatste vangnet te verliezen.

Gelukkig hoeft het zover niet te komen. Inloophuizen in hoge nood kunnen terugvallen op Fonds Franciscus, een initiatief van Kansfonds. Met hulp van dit fonds houden zij hun deuren open. Ook worden zij ondersteund bij het vinden van oplossingen die bijdragen aan een gezonde toekomst. Het fonds wordt mede mogelijk gemaakt door mensen die niet wegkijken. Mensen die net als Kansfonds streven naar een wereld waar ieder mens gezien wordt, niemand verloren ronddwaalt en iedereen altijd weer een nieuwe kans krijgt.

Met jouw donatie help je inloophuizen open houden.

Doneer

‘Zonder dit inloophuis was ik er niet meer’.

‘Vier jaar geleden zat ik echt in de puree. Niks van wat ik ondernam, lukte. Ik wilde graag een leer-werktraject doen, maar dat kwam niet van de grond. Rekeningen stapelden zich op. De huishouding liet ik links liggen. Ik raakte depressief. Toen gas en licht werden afgesloten en ik in een donker en koud huis zat, hoefde het van mij niet meer. Het lukte me niet om in mijn eentje uit de neerwaartse spiraal te komen. Daarom vroeg ik overheidsinstanties om hulp, maar die luisterden niet. Gelukkig leerde ik een maatschappelijk werkster van inloophuis de Pauluskerk kennen. Ze hoorde mijn verhaal aan, en trok meteen aan de bel bij de juiste instanties, zodat ik mijn huis niet uit hoefde. Daarvoor ben ik haar eeuwig dankbaar.’

‘Nu gaat het beter met me. Ik heb een opleiding gedaan met baangarantie en werk als servicemonteur. Een vaste aanstelling zou voor mij een lot uit de loterij zijn. Dan heb ik eindelijk meer lucht en minder onzekerheden. Ik weet het zeker: zonder dit inloophuis was ik er niet meer.’ Carlos Chavarro (52)