‘Door jou leer ik dat ik op mijn gevoel kan vertrouwen’

Leo (47) en Marian (66) kennen elkaar al vier jaar van inloophuis Open Haven van stichting IDO in Lelystad. Daar kunnen de allerkwetsbaarsten terecht voor eten, warme aandacht en een luisterend oor. Ze schreven elkaar een brief. Om te laten weten hoe belangrijk ze zijn in elkaars leven.

Leo: 'Marian ziet gelijk als het niet lekker met me gaat, of als ik de verkeerde beslissingen neem.'

Lieve Marian,

Je kunt het misschien niet geloven, maar op mijn 35e had ik een vette auto onder mijn kont. Ik werkte. Kreeg goed betaald. Maar nadat ik een tijd ziek was geweest, ging alles mis en ik raakte diep in de schulden. Ik ben toen weer thuis gaan wonen, maar dat liep slecht af. Mijn ouders hebben zich altijd geschaamd voor wie ik ben. ROT OP, schreeuwde mijn moeder. Zoiets kan maar beter een vreemde tegen je zeggen.

Ik heb daarna lang rondgezworven. Op campings gezeten. Eten gestolen uit moestuintjes. Onder bruggen geslapen. En rottigheid uitgehaald. Veel politieagenten in de buurt kennen mij wel. Ik keur echt niet goed wat ik allemaal gedaan heb, maar ik heb het wel gedaan. Ik was boos. Er hoefde maar iets te gebeuren en dan timmerde ik erop los. Ik weet ook niet waar al die boosheid vandaan kwam. Zo heb je me leren kennen vier jaar geleden, toen ik hier de was kwam doen en kwam eten.

Marian, je had mijn moeder kunnen zijn. Wat had ik graag zo’n moeder als jij gehad, maar zo is het niet gegaan. Ik was zo gewend dat de mijne tegen me vloekte en tierde als ik haar niet aanstond. Maar jij niet. Nooit. Ik krijg je maar niet kwaad, wat ik ook probeer. Soms scheld ik je uit. Of ik strooi de suikerpot expres leeg om te kijken hoe ver ik kan gaan. ‘Kan het een beetje minder Leo’, zeg je dan.

Het is de manier waarop je met me omgaat. Je ziet gelijk als het niet lekker met me gaat, of als ik de verkeerde beslissingen neem. ‘Eerst even nadenken Leo’, hoor ik je dan zeggen. Door in jouw buurt te zijn, blijf ik beter op mijn pad.

Leo

Marian: 'Door jou leer ik dat ik op mijn gevoel kan vertrouwen'

Lieve Leo,

Dat je niet altijd een lieverdje bent geweest, weet ik heus wel. En ik wil ook helemaal niet weten wat je allemaal hebt gedaan. Het doet er gewoonweg niet toe. Als ik naar je kijk, zie ik een grote vent met een grote mond. En een klein hartje, waarin pijnlijke gebeurtenissen zijn opgeslagen. Ik weet dat je me steeds op de proef stelt, maar mij zal je niet kwaad krijgen. Soms vind je dat je te ver bent gegaan. ‘Sorry’, zeg je dan. En ik zeg dan: ‘Ach jongen, je bent prima zoals je bent, het is goed.’

Wat me gelukkig maakt Leo, is dat je bij mij jezelf durft te zijn. Want dat vertelt nogal wat: je schenkt me je vertrouwen en je laat me dichterbij komen. Dat doet me veel. Door jou leer ik ook veel over mezelf. Ik kan blijkbaar ook een rustpunt zijn in levens als het jouwe, ondanks alle heftigheid waarvan ik zou kunnen terugschrikken. Maar ik ben niet bang voor je. Ik weet daardoor nu dat ik er voor alle mensen kan zijn, in welke omstandigheid ook. Daarvoor hoef ik alleen te zijn wie ik ben en op mijn gevoel te vertrouwen.

Weet je nog de bloemen waar je laatst mee aan kwam? Ik dacht dat die voor de huiskamer waren. ‘Ze zijn voor jou hoor’, zei je. Het raakte me. ‘Ze waren tóch gratis’, zei je er snel achteraan. We kunnen er nog steeds samen om lachen.

Het gaat nu zoveel beter met je dan toen ik je leerde kennen. Straks ga ik je minder zien omdat je meer gaat werken. Ik ben blij voor je, en ik zal je missen. Zorg dat je uit de problemen blijft jongen, dat het goed blijft gaan met je. En als er wat is, dan weet je me te vinden.

Marian

Meer brieven

Wil je nog meer brieven lezen van mensen die elkaar vertellen wat ze voor elkaar betekenen? Je vindt ze in ons jaarverslag. Veel leesplezier!

Meer informatie over Inloophuis Open Haven van Stichting IDO in Lelystad vind je op hun website.

Word gratis lid van Mede

Kun je niet genoeg krijgen van mooie verhalen hoe mensen naar elkaar omzien? Word dan gratis lid van ons magazine Mede.

Naar de inschrijfpagina