Na de vlucht valt alles stil

Van veel jonge vluchtelingen is het leven gestold. Hun ontwikkeling staat stil in afwachting van het besluit of ze mogen blijven of niet. In Jongerenhuis Eindhoven wonen studenten met hen samen. Ze motiveren elkaar zich te focussen op een kansrijke toekomst.

Bijdrage Kansfonds

€ 45.000 (totaal)

Aanvrager

Stichting Jongerenhuis Eindhoven

Wat is het probleem?

Jonge vluchtelingen hebben vaak traumatische ervaringen opgedaan voor ze ons land bereiken. Ook is er veel stress. Hoe moet het leven verder? Wat wordt hun toekomstperspectief? Hoe haken ze aan in hun nieuwe samenleving? Er is nog geen verblijfsvergunning – en misschien komt die er ook niet. Hoewel ze al een tijdje in Nederland verblijven, horen ze nergens bij. Ze leven in een niemandsland. Het leven staat in de wachtstand.

Hoe helpt het project?

In het jongerenhuis in Eindhoven wonen jonge vluchtelingen samen met Nederlandse studenten. Ze motiveren elkaar om het leven in beweging te houden en aan hun toekomst te werken. Samenwerking, gastvrijheid en samen eten zijn erg belangrijk. Ze helpen elkaar en zijn nauw bij elkaar betrokken. De bewoners krijgen daarbij ondersteuning van een jongerenwerker. Die ondersteunt ook de jonge vluchtelingen om te integreren en om een plan te maken voor de toekomst.

Wat is het resultaat?

Er zijn inmiddels twee huizen waar in totaal twaalf jongeren wonen. De helft bestaat uit Nederlandse studenten en de helft uit jonge asielzoekers die maximaal 1,5 jaar in deze huizen mogen blijven. De asielzoekers zijn tussen de 18 en 28 jaar. Ze krijgen twee keer per week Nederlandse les, talentsupport en ook lessen in weerbaarheid. Er is weer ruimte voor persoonlijke groei en ze staan steviger in hun schoenen. Het project heeft al veel vrijwilligers en geïnteresseerde Eindhovenaren aangetrokken.

‘Ik ben gevlucht uit Guinee. Toen ik in Nederland aankwam, voelde ik me enorm eenzaam. Opnieuw beginnen is niet makkelijk. In het jongerenhuis waar ik woon, helpen leeftijdgenootjes me erdoorheen. Ze geven me een duwtje in de rug. Ik zie weer een toekomst.’

Rabiatou