Hier voel je dat je er niet alleen voor staat

De warmte van een hechte gemeenschap. Dat was wat Marianella Davelaar miste toen ze naar Nederland verhuisde. Op Curaçao was dat altijd vanzelfsprekend geweest. Bij de Heilige Marthakerk in de Haagse Schilderswijk vond ze een thuis. ‘Ik probeer dit nu aan anderen door te geven.’

Marianella zet zich al jaren met hart en ziel in voor de kerk: ze zingt, bestuurt, organiseert en maakt altijd tijd voor en praatje. Daardoor is ze voor veel mensen van grote waarde, zoals anderen dat ruim twintig jaar geleden voor haar waren. ‘Ik kende niet veel mensen in Den Haag en zat niet lekker in mijn vel’, vertelt ze. ‘Daarom ging ik op zoek naar een plek waar ik me thuis voelde.’

In haar tienerjaren verhuisde Marianella met haar familie van Curaçao naar Breda. Voor haar studie ging ze naar Den Haag, waar ze op zichzelf woonde en zich aansloot bij geloofsgemeenschap H. Willibrord. Een plek die veel warmte, maar ook praktische hulp bracht. ‘Kerkgenoten vroegen meteen of ze me konden helpen bij het inrichten van mijn huis. Ik had bijna geen geld en het appartementje waarin ik kon wonen was nog helemaal kaal.’ Maar niet voor lang. ‘De één kwam vloerbedekking leggen, een ander hing gordijnen op. Daarnaast kreeg ik een bank en een bed. Zo werd dat lege huis langzaam een thuis. ’

Mede lezen?

Dit artikel komt uit ons magazine Mede. Meer lezen? Maak snel een abonnement aan en ontvang Mede voortaan gratis in je brievenbus.

Ja, stuur mij Mede

Toekomst van de gemeenschap

Inmiddels is Marianella zelf een van de dragende krachten binnen de gemeenschap. ‘Ik ben alle zondagen in de Heilige Marthakerk te vinden, en thuis ook vaak met de kerk bezig. Dat doe ik naast mijn baan in het laboratorium van het HMC ziekenhuis. In drukke periodes, zoals rond Pasen, Kerst en het zomerkamp, ben ik er doordeweeks ook veel. Ja, dit vrijwilligerswerk is echt een beetje uit de hand gelopen’, lacht ze. ‘Ik ben bestuurslid, zing in het koor en organiseer activiteiten voor jongeren, zoals het jaarlijkse zomerkamp. Eerst leidde ik ook het kinderkoor, maar dat werd te gek. Ik was bijna niet meer thuis.’ Vooral het werken met kinderen en jongeren vindt ze belangrijk. ‘Daar steek ik veel tijd in. Zij zijn uiteindelijk de toekomst van de gemeenschap. ’

Voor elkaar

Volgens Marianella schuilt de kracht van de gemeenschap vooral in het omkijken naar elkaar. Zo denkt ze aan een oudere man die niet meer goed ter been was. ‘Hij kon op een gegeven moment niet meer zelf naar de kerk komen. Mensen haalden hem thuis op zodat hij er toch bij kon zijn.’ Er voor elkaar zijn zit soms ook in zoiets kleins als een appje. ‘Laatst kreeg ik een berichtje van een jongen die alleen thuis was toen er iets heftigs gebeurde in zijn straat. Hij wist niet goed wat hij moest doen. Ik heb hem gezegd dat hij lekker binnen moest blijven en zich niet te druk moest maken. Dat hij voelde dat hij mij gewoon kon appen, raakte me wel.’

Op een gemiddelde zondag zijn de banken in de Haagse kerk goed gevuld. Nederlanders van diverse afkomst komen hier samen voor dezelfde katholieke viering: mensen met een Antilliaanse, Chinese, Eritrese, Indonesische, Surinaamse of Nederlandse achtergrond. ‘De sfeer in de kerk is levendig en energiek’, vertelt Marianella. ‘Veel mensen komen uit culturen waar vieringen heel uitbundig worden beleefd. Er wordt bij ons uit volle borst meegezongen, geklapt en gedanst.’ Wat daarnaast opvalt, is de gemiddelde leeftijd. ‘Ik ben er trots op dat je bij ons, in tegenstelling tot veel andere kerken, weinig grijze hoofden ziet.’

Op de fiets

Bij de activiteiten voor de jeugd merkt Marianella hoe belangrijk mensen het vinden om juist naar hen om te kijken. ‘Voor het jaarlijkse zomerkamp vragen we maar twintig euro, maar niet alle ouders kunnen dat betalen. Dan springen andere kerkleden soms bij, zodat een kind toch mee kan.’ Ook bij het kinderkoor helpt iedereen mee waar nodig. ‘Onze dirigent stapt soms gewoon op de fiets om kinderen op te halen die anders niet naar de repetitie kunnen komen. Dan zit er één voorop en één achterop. Geweldig om te zien!’

Niet alleen op zondag

De kerk staat midden in de wijk – en dat merk je. Regelmatig lopen ook niet-kerkelijke buurtbewoners binnen, uit nieuwsgierigheid. Marianella herinnert zich een vrouw die haar aansprak: ‘Ze was zelf geen christen, maar vond het prachtig dat een katholieke kerk zo’n centrale plek inneemt in de Schilderswijk. Ze vroeg zelfs of ze kon helpen op ons secretariaat. ’Dat mensen zomaar binnenlopen, gebeurt niet alleen uit nieuwsgierigheid. Sommigen zoeken hulp. De familie bijvoorbeeld die Marianella tijdens een viering aarzelend achter in de kerk zag staan. We waren aan het zingen toen ik hen zag binnenkomen. Ze bleven wat op afstand. Later bleek dat ze op zoek waren naar opvang. De kerk kon hen die niet bieden, maar hielp hen wel op weg naar de juiste plek. Dat laat voor mij zien dat de kerk veel meer is dan alleen een plek voor de mis. Ik denk dat mensen toch ergens in hun achterhoofd weten: de deuren van de kerk staan open, en als het nodig is, kun je hier terecht.’

Vertalen met Google Translate

Nieuwe gezichten blijven in de Heilige Marthakerk nooit onopgemerkt. Kerkgangers maken graag contact met elkaar, zeker na de viering. Marianella doet daaraan mee. ‘Als ik iemand voor het eerst zie, maak ik tijdens de koffie even een praatje.’ Ook de vrouw die na de viering snel wilde vertrekken, omdat ze geen Nederlands sprak en zich daardoor wat onwennig voelde. ‘Dankzij Google Translate op mijn telefoon konden we tóch met elkaar praten.’

Voor mij is goed samenleven dat je gezien wordt en je je gedragen voelt door anderen. Dat je er niet alleen voor staat.

Marianella Davelaar

Thuiskomen

Wat Marianella jaren geleden zocht toen ze net in Den Haag woonde, vond ze uiteindelijk in deze kerk. ‘Voor mij is goed samenleven dat je gezien wordt en je je gedragen voelt door anderen. Dat je er niet alleen voor staat’, zegt ze. ‘Als de kerk er morgen niet meer zou zijn, zou ik die warmte ontzettend missen. Naast mijn eigen huis is dit ook echt een plek geworden waar ik thuis kan komen.’