Telefoongebruik speelt een belangrijke rol in contact, informatie en praktische zaken

Een groot deel van de dag bestaat uit wachten, verplaatsen en tijd overbruggen

Jonge man brengt tijd door in de openbare ruimte

Telefoongebruik speelt een belangrijke rol in contact, informatie en praktische zaken

Vrouw maakt haar slaapplaats op

Vrouw bespeelt een instrument tijdens een vrij moment

Dagelijkse routines bieden structuur, ook zonder vaste woonplek

Dagelijkse routines bieden structuur, ook zonder vaste woonplek

Vrouw deelt haar ervaringen met studenten tijdens een rondleiding

Dagelijkse routines bieden structuur, ook zonder vaste woonplek

Man doet vrijwilligerswerk in een keuken en helpt bij het uitdelen van maaltijden

Man doet vrijwilligerswerk in een keuken en helpt bij het uitdelen van maaltijden

Man verblijft in een parkeergarage waar hij regelmatig de nacht doorbrengt

Je belangrijkste bezittingen heb je altijd bij je als je dak- of thuisloos bent. Misschien heb je ook ergens wat spullen opgeslagen, maar dat wat voor jou waardevol is, draag je bij je.

Ook in Nederland komt het voor: dakloze mensen die iedere avond opnieuw op zoek gaan naar een beschutte plek om voor de nacht hun tentje op te zetten.

Door spullen in een locker te bewaren zijn dak- en thuisloze mensen niet meer direct herkenbaar als dakloos. Zo kunnen ze vrijer bewegen, kleding en slaapzak blijven schoon, officiële documenten blijven droog.

Dakloosheid is vaak onzichtbaar en dichterbij dan je denkt. Aan de meeste mensen kun je niet zien dat ze dak- en of thuisloos zijn.

Een muziekinstrument lijkt misschien geen basisbehoefte voor iemand die op straat leeft, maar soms is het dat juist wel: Je hobby’s, de dingen waar je altijd al van hield, helpen om je identiteit te behouden.

Voor jongeren die in jeugdinstellingen verblijven, breekt rond hun achttiende vaak een onzekere tijd aan. Hoewel voor de meeste jongeren geldt dat woonruimte moeilijk te vinden is, ontbreekt voor deze groep het alternatief om dan maar wat langer thuis te blijven wonen.

Geen thuis hebben, zet je leven in de wachtstand. Hoe kun je je richten op school of werk als je niet weet waar je morgen, volgende week of volgende maand slaapt?

Als je geen thuis hebt, ben je voor alledaagse zaken als een wasje draaien vaak aangewezen op opvanglocaties of inloophuizen.

Dakloze mensen die in een opvanglocatie verblijven, zijn gebonden aan allerlei regels en restricties en voelen zich daardoor vaak onvrij. Daarnaast beschikken deze plekken vooral over gedeelde kamers en is enige privacy ver te zoeken.

We zien steeds vaker dat mensen hun toevlucht zoeken in niet-conventionele woonplekken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een tuinhuisje of kampeerbus.

Dak- of thuisloze jongeren zijn overdag vaak aangewezen op openbare ruimtes zoals een bibliotheek.

Veel dak- en thuisloze jongeren verblijven niet op straat of in de maatschappelijke opvang, maar slapen bij vrienden of familie op de bank.

Dak- of thuisloze jongeren zijn overdag vaak aangewezen op openbare ruimtes zoals een bibliotheek.

Voor veel dak- en thuisloze mensen is het openbaar vervoer niet zomaar een manier om van A naar B te komen, maar een tijdelijke schuilplaats tegen de kou, regen of een onveilige situatie op straat.

Geen thuis hebben, zet je leven in de wachtstand. Hoe kun je je richten op school of werk als je niet weet waar je morgen, volgende week of volgende maand slaapt?

Je belangrijkste bezittingen heb je altijd bij je als je dak- of thuisloos bent. Misschien heb je ook ergens wat spullen opgeslagen, maar dat wat voor jou waardevol is, draag je bij je.

Ben je dakloos, dan is een telefoon een basisbehoefte. Het is vrijwel de enige manier om in contact te blijven en bereikbaar te zijn voor anderen.

Veel dak- en thuisloze mensen slapen op de bank bij vrienden, familie of kennissen. We horen vaak dat mensen daarbij bang zijn om hun netwerk te overvragen en anderen tot last te zijn.

Veel dak- en thuisloze mensen leven niet op straat of in de opvang, maar in een auto, garage of (sta)caravan.

Noodgedwongen de nacht doorbrengen in een busje of auto is voor veel dak- en thuisloze mensen de dagelijkse realiteit.

Arbeidsmigranten van wie het werk stopt of afloopt, verliezen daarmee vaak ook hun woonplek en zijn dan aangewezen op opvanglocaties voor een warme maaltijd en een bed.

Dakloosheid is vaak onzichtbaar en dichterbij dan je denkt. Aan de meeste mensen kun je niet zien dat ze dak- of thuisloos zijn.

Als je noodgedwongen in je auto overnacht, dan kies je voor veiligheid en is comfort vaak van ondergeschikt belang. Je slaapt dus niet liggend op de achterbank, maar zittend achter het stuur. Zo kun je direct wegrijden mocht dat nodig zijn.

Als je geen veilige eigen plek hebt dan ben je dag in dag uit alleen maar bezig met overleven.

Dakloosheid is vaak onzichtbaar en dichterbij dan je denkt. Aan de meeste mensen kun je niet zien dat ze dak- en of thuisloos zijn.

Je belangrijkste bezittingen heb je altijd bij je als je dak- of thuisloos bent. Misschien heb je ook ergens wat spullen opgeslagen, maar dat wat voor jou waardevol is, draag je bij je.