Wat is er aan de hand?
Stel je eens voor dat je geen huis hebt waar je kunt thuiskomen. Dat er geen deur is die je achter je dicht kunt trekken. Dat je niet weet of je ‘s nachts met je kinderen ergens kunt slapen. Zonder een eigen huis is stabiliteit en een menswaardig bestaan ondenkbaar. Wonen is dan ook een mensenrecht. Toch zijn er schrikbarend veel mensen die zo’n thuisloze situatie moeten zien te doorstaan. Hoe komt het dat woningnood zo’n groot probleem is voor veel Nederlanders? Het aantal mensen dat hierdoor wordt getroffen, groeit snel. Hun leeftijd ligt tussen de 0 en ver boven de 80 jaar, en er zijn veel kinderen, jongeren, studenten en vrouwen bij. Ook veel gezinnen worden direct geraakt door woningnood. Huishoudens worden direct geraakt door de situatie waarin woningnood heerst, hierdoor stellen veel mensen samenwonen en kinderen krijgen uit. Waarom je dat misschien niet wist? Omdat deze mensen nauwelijks zichtbaar zijn. Ze verblijven bijvoorbeeld in een stacaravan, schuur of bij familie of vrienden op de bank.
De (woning)nood is hoog
Ondertussen lijkt het wel of er geen dag voorbij gaat zonder dat de woorden ‘woningnood’ of ‘wooncrisis’ opduiken in de media. De huidige huizencrisis onderstreept hoe urgent en diepgaand het probleem is voor de samenleving. Niet zo gek, want er is een enorm tekort aan woningen. Dit gebrek aan huizenaanbod zorgt ervoor dat er te weinig woningen beschikbaar zijn voor de grote vraag.
En dat is allang niet meer alleen in de randstad een probleem, ook daarbuiten is de woningvoorraad te klein om aan het hoge aantal woningzoekenden een thuis te kunnen bieden. In elke stad en regio zijn de uitdagingen rondom woningbouw en het aantal beschikbare huizen verschillend. En de wooncrisis raakt de mensen die dak- en thuisloos zijn het hardst. Door de grote vraag zijn de wachttijden voor sociale huurwoningen de afgelopen jaren fors toegenomen.
