Louella vertelde slechts aan een paar vriendinnen hoe slecht haar financiële situatie was. Ze voelde zich een mislukkeling en wilde niet dat iemand het wist. „Ik ben een van de eerste slachtoffers van de toeslagenaffaire”, vertelt ze. „Ik volgende een MBO-opleiding in de zorg en dacht dat ik het juiste deed door mijn twee kleine kinderen naar de opvang te brengen om te kunnen studeren. Maar mijn kinderopvang ging failliet en ik kwam in de problemen. Toen ik na mijn opleiding ging werken, werd er keer op keer beslag gelegd op mijn loon. Aangezien ik in die tijd wel gewoon elke dag naar mijn werk ging, konden mensen zich niet voorstellen dat ik nauwelijks geld had. En omdat ik me schaamde, vertelde ik het dus ook aan bijna niemand.”
‘We moeten kijken naar de persoon zelf, niet naar hoeveel geld iemand heeft’
Louella (38) raakte buiten haar schuld in armoede. Het voelde voor haar als falen en ze schaamde zich diep. Nu beseft ze eindelijk dat het nooit je eigen schuld is als je weinig te besteden hebt. ’De vooroordelen over armoede moeten stoppen.’
Nog steeds het goedkoopste
Gelukkig kwam er uiteindelijk een einde aan Louella’s problemen. Vier jaar geleden verhuisde ze samen met haar kinderen – nu 18 en 16 – naar een eigen huis. „Eindelijk kon ik dat betalen, daarvoor woonde ik altijd thuis. We wonen hier heerlijk, sinds kort met zijn vijfjes; twee maanden geleden ben ik oma geworden!”
Dat Louella nu weer financieel gezond is en zelfs geld op haar spaarrekening heeft, betekent niet dat ze het breed laat hangen. „Ik ga in de winkel nog steeds voor het goedkoopste. Ik ben het gewend en heb geleerd om met weinig toe te kunnen. Ik wil mijn kinderen dat ook meegeven.
Er kunnen tig redenen zijn dat iemand het financieel zwaar heeft en die redenen kennen we zelden.
Genieten van het leven
In de jaren dat Louella in armoede leefde, leerde ze dat je net zo zeer kunt genieten van het leven als je weinig geld hebt. „Ik kon me niet veroorloven om met mijn kinderen naar het zwembad te gaan, dus dan zette ik een opblaasbadje in de tuin. En in plaats van naar een duur pretpark kun je ook met een boterham en een pakje drinken gaan picknicken in het park. Wij konden niet naar de bioscoop, dus dan deden we thuis de gordijnen dicht en zetten een film op. Het gaat om de ervaring.”
Louella zorgde ervoor dat ze het thuis altijd gezellig maakte. „Dat is ook zo’n vooroordeel: dat je huis een onverzorgde rommel is als je weinig te besteden hebt. In de meeste gevallen echt totaal onwaar.”

Vooroordelen
Helaas kwam Louella er wel achter dat haar vindingrijkheid voor vooroordelen zorgde – iets wat de sterke Rotterdamse ’traumatisch’ noemt. „Ik ben erg onzeker geworden door de vooroordelen van anderen, daar ben ik nog steeds voor in therapie”, zegt ze geëmotioneerd. „Het heeft me vooral veel pijn gedaan dat de vriendinnen die ik in vertrouwen had genomen, hun oordeel klaar hadden. ’Je zegt dat je geen geld hebt, maar je gaat wel elk weekend uit’, kreeg ik te horen. Dat stak zó. Ja, ik ging elk weekend uit; ik was verdrietig en wilde mijn zorgen even vergeten. Maar ik zorgde dat ik voor middernacht binnen was, dan was de entree van de club gratis. Ik kende de eigenaar, dus drankjes kreeg ik voor niks. Mensen trekken conclusies zonder dat ze weten hoe het werkelijk in elkaar steekt.
Dure schoenen
Ik kreeg een keer van een medewerker van de gemeente te horen dat ik wel erg dure schoenen aan had. Die had ik van mijn ex voor mijn verjaardag gekregen. Moet ik soms op kapotte schoenen gaan lopen?”
Het duurde jaren voordat Louella écht voelde dat je niet minder bent dan een ander wanneer je weinig geld hebt. En die boodschap wil ze nu breed verspreiden; een belangrijke reden dat ze in het Expertiseteam van Kansfonds zit. „De misverstanden over armoede moeten de wereld uit”, besluit ze strijdbaar. „Mensen moeten begrijpen dat geldgebrek geen persoonlijk falen is. Er kunnen tig redenen zijn dat iemand het financieel zwaar heeft en die redenen kennen we zelden. Het wordt tijd dat we gaan kijken naar de persoon zelf, niet naar hoeveel geld iemand heeft.”
Een beter beeld van bestaansonzekerheid
Mensen die van weinig geld moeten rondkomen, worden in de media en politiek vaak op een eenzijdige manier in beeld gebracht. Bovendien herkennen zij zich vrijwel nooit in dat beeld, of het nou in een geschreven tekst is, op foto’s of in televisieprogramma’s. Daarom biedt Kansfonds handreikingen en een beeldbank voor iedereen die schrijft en spreekt over bestaanszekerheid. Louella werkte hier ook aan mee.etere beeldvorming