Deelnemer van Homeservice – ‘Mijn leven is nu veel minder leeg’

Zich door het leven heen worstelen, van tegenslag naar tegenslag – jarenlang deden de medewerkers van Homeservice niet anders. Nu timmeren, schuren en zagen ze zich door de dagen. Het mooiste: ze doen er weer toe, voor zichzelf en voor andere mensen met een psychische aandoening.

‘Docent Nederlands – dat zou ik worden.

Helaas heb ik alleen tijdens mijn stage voor de klas gestaan. Daarna ging het mis met me en
raakte ik van lieverlee depressief. Ik zocht een uitweg in het uitgaansleven, gebruikte steeds vaker verdovende middelen. Langzaam verdween ik uit het maatschappelijk leven.’

‘Dakloos ben ik nooit geweest, maar het spande er weleens om.

Peter (61) werkt 2 jaar bij Homeservice.

M’n ouders hielpen me altijd uit de brand. Maar toen zij waren overleden, kwam ik serieus in geldnood. Níets had ik in huis – zelfs geen koffie. Ik ging op straat zoeken naar peuken. En ik ging pikken. Nooit van m’n leven had ik kunnen bedenken dat dát zou gebeuren. Uiteindelijk kwam ik zelfs in aanraking met justitie.’

‘Het werken voor Homeservice kwam net op tijd.

Of eigenlijk iets te laat. Mijn leven was zo leeg. Niemand die me kon helpen, niemand die me geld kon lenen. Ik stond stil. Homeservice was mijn kans om er weer boven-op te komen.’

‘Misschien lijkt het voor de buitenwereld alsof ik nog steeds aan de onderkant van de samenleving leef. Want dit werk heeft weinig aanzien. Maar het is wel belangrijk dat het gebeurt.’

‘Mijn leven is nu veel minder leeg, al sta ik nog steeds in de overlevingsmodus.'

Maar het is veel minder krampachtig, veel minder eng dan vroeger. Dit werk is een manier om van de straat te blijven. Maar het blijft uitkijken geblazen. De verdovende middelen lonken. Om mezelf in de hand te houden, heb ik m’n geld in een kluis gedaan, hier bij Homeservice.

Elke week geef ik mezelf envelopjes met voldoende geld om van te leven. Dat werkt wonderwel.’